مرگ

من همیشه حوصله دارم

همیشه می تونم بپرم بالا

برقصم

داستان تعریف کنم

اظهار نظر کنم

حتیچند ثانیه بعد گریه هم این توانایی رو دارم از ته دل قهقه بزنم.

هیچ وقت اینطوری نیست که نتونم.

ولی منم آدمم، یه جایی واقعا از اتفاقات افتاده دلم می شکنه، خسته می شم از این جهان بی عدالت، دلم می خواد یه تایم طولانی بخوابم.

مثل اون روز که بابا مرد، اون روز من خوابیدم و 3 روز بعدش بیدار شدم.

الانم باید بخوابم.

که خستگیم درآد .

کاش مرگ نبود. کاش مرگ کسی رو نمی دیدیم، فقط فراموشش می کردیم. کثیف ترین بازی دنیا همین مرگه. چطور بازی می کنیم وقتی می دونیم آخرش مرگ شکستمون میده ؟ کسالت بار نیست؟